سه شنبه , آذر ۲۰ ۱۳۹۷

کربن فعال یا زغال اکتیو

کربن فعال یا زغال اکتیو (Active carbon) ؛ گروهی از مواد کربنی (C) ، دارای ساختار پوک و منفذی، ظرفیت جذب بالا ونیز دارای قابلیت فعال ‌سازی مجدد سطح است. در مقایسه با جاذب‌ های غیرآلی (زئولیت)، قیمت پایینی دارد.

زئولیت؛ آلومینوسیلیکات های حاوی شبکه های O۲n (Si, Al)n می باشد.

پیرولیز موادکربنی بدون حضور هوا، باعث تخریب مولکول ‌های غیرآلی شده و در نتیجه، یک ماده پودری “کربنی” از آن تولید می شود. نمونه هایی از مواد کربنی: چوب – زغال ‌سنگ – هسته یا پوسته میوه‌ ها سپس، تحت عملیات فعال ‌سازی قرار می‌ گیرد.

فرآیندهای اصلی برای فعال سازی کربن:

  1. فعال‌ سازی با بخار
  2. فعال‌ سازی با کربن دی اکسید  (CO۲)
  3. فعال‌ سازی شیمیایی

کربن فعال به عنوان جاذب برای گرفتن مقادیر جزئی ناخالصی از گاز یا مایع استفاده می شود.

کربن فعال؛ در حذف سموم، حذف کثیفی، سفید کنندگی، تمیزکنندگی، حذف ناخالصی های آب، جذب بوهای نامطبوع، تصفیه و خوشبو کردن هوا، کنترل آلودگی هوا، در پالایش قند، به عنوان کاتالیزور ونیز در فیلتر سیگار بکار می رود.

نکته درسی بعدی

تفاوت های پماد و کرم

♦پمادها دارای فقط یک فاز (از نوع چربی) و فاقد آب می باشند. در صورتی …