دوشنبه , مهر ۳۰ ۱۳۹۷

ظروف مسی

ظروف مسی، از فلز مس (copper) با نماد شیمیایی Cu ساخته شده است. این نماد از واژه Cuprum گرفته شده است.

دلیل استفاده این فلز در ظروف، این است که مس در دمای اتاق دارای رسانایی گرمایی بالا (دومین فلز بین فلزات)، ونیز دارای خاصیت چکش خواری می باشد.

محققان به این نکته پی بردند که بدن انسان مخصوصاً مغز، برای سلامت و نشاط به میلیاردها یون مس (+Cu۲) نیاز دارد. کمبود یون مس باعث می شود که انسان دائماً احساس سستی و خواب آلودگی کند.

فلز مس، گرما را به خوبی هدایت می کند. لذا با ظروف مسی، می توان دمای پخت و پز را به راحتی کنترل کرد.

غذا را در ظروف مسی بپزید. اما در آن، نگهداری نکنید. به دلیل اینکه این ظروف مسی، زود اکسید می‌شوند و واکنش پذیری بالایی با مواد غذایی (بخصوص غذاهای ترش و غذاهای اسیدی مانند: گوشت گوساله، بره، بوقلمون، برنج و …) دارند. بنابراین، آنها را با لایه ای از یک فلز دیگر مانند: قلع (Sn) یا نیکل (Ni) و یا فولاد ضد زنگ (استیل) می پوشانند تا از ورود مس به درون غذا جلوگیری شود. لایه ای که در ظروف مسی بکار می رود، به مقدار کم در غذا حل می شود. ورود مس به غذا، جذب کلسیم (Ca) و آهن (Fe) را مختل می‌کند.

طبق گفته “طب سنتی” ظروف سنگی، سفالی، لعابی ونیز گِلی بهترین ظروف هستند. اما طبق گفته “طب جدید” ظروف شیشه ای و پیرکس بهترین ظروف می باشند.

و اما بقیه ظروف؛ آلومینیمی (روحی)، مسی، برنجی، چدن، تفلون، ملامین و … به دلیل وارد شدن عناصر تشکیل دهنده آنها در هنگام طبخ غذا، ممکن است باعث بیماری شوند.

نکته درسی بعدی

خطرات یک ماده نگهدارنده غذایی

سدیم بنزوات (Sodium benzoate) با فرمول شیمیایی C۷H۵NaO۲ نمکِ بنزوئیک اسید است. از ترکیب هیدروکسید …